تبلیغات
در هوای او - شمس جان!

در هوای او

در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد










برایتان ارزو دارم تجربۀ دوستانی مهرمند و نجات بخش را که رهایی ده دل وجانتان باشند از تمام آنچه جان بر لب می رساند و راه بر نفس می بندد و بی معنایی را مهمان لحظه ها می کند.

دوستانی که تو را از خویش می دانند و آنچنانت غرق در وسعت وجودشان می کنند که تو بارها و بارها برآستان کرامت انسانی به سجده می افتی و زبان به تسبیح و ستایش خالق این موجودات لطیف طبع می گشایی!

بسیارند کسانی که تو را دوست بدارند و خواهان همراهی تو باشند؛ بسیارند کسانی که از شادی تو خوشحال و ازدیدن غم تو مکدر شوند؛ اما تمامی اینان تا جایی با تو همراهند و زمانی که به دو راهی انتخاب برسند، اولین و آخرین ترجیهشان خود هستند و بس!

رفیقان اما، تو را بر خویش مقدم می دارند و در واقع همراهیشان با تو به خاطر توست نه به خاطر ترس از تنهایی و پرکردن چالۀ نداشته های خود و یا …

آنان تو را رفیق خویش می خوانند و با صبوری تمام بار رنجهای زندگیت را به دوش می کشند و تا آنجایی که ظرف این دنیا مجالشان دهد صادقانه و با تمام وجود همراهیت می کنند.

بودن با انان آداب و ترتیب ندارد، بی آدابی تو را به هیچ می گیرند و نپختگی و خطاکاری تو را به دیده خطا پوش  می پوشانند؛ آنان ولایت در فهم و ولایت در جان دارند. می توان آنان را فارغ از تمامی ملاحظات، در حریم خویش راه داد، بی مهابا راز دل گشود، سینه ای سبک کرد و راه جست.

این رفیقان فارغ از نقاط ضعف و اشتباهاتت؛ همراهی ات می کنند ودرست در زمانی که در دام غربت و تنهایی و استیصال افتاده ای و دوستان واطرافیان همه از همراهی ات وا مانده اند یا که بی خبر از احوالت به خویش مشغولند، تو را در می یابند و رهایی ات می بخشند و تنهایت نمی گذارند

عمیقا معتقدم که حضور چنین کسانی یکی از ارکان معنابخش  به زندگی است؛ حضور مَحرمانی که مرز فارق میان مَحرم تن بودن  و مَحرم جان بودن را به خوبی ترسیم می کنند و هنر عشق ورزیدن و رسم رفاقت و همراهی را پیش چشمت می گشایند.

منش زیستی اینان، وجهی دیگر از عظمت وجود یک انسان را نشانت میدهد، نگاهت را جهتی دیگر می‌بخشد و تو را به شکستن مرزهای خود و ناکرانمندی فرا می‌خواند.

داشتن رفیقی چنین مائده ای است آسمانی و مبارک؛

رزقی است عظیم وبی حساب

و خیری است کثیر و جاودان

که جانت را روشنی می بخشد و راه رشد و رویش را در سفر ابدیت هموارتر می کند.

برایتان آرزو دارم مرهمانی از این جنس را نه کسانی دوست مانند و ابن الوقت را !

جانِ جانی که حتی زمانی که دستش از این دنیا کوتاه است نیز راهگشایی می کند و ارامش می بخشد!

«اللهم ربنا انزل علینا مائده من السماء تکون لناعیدا لاولنا و اخرنا و ایه منک و ارزقنا و انت خیر الرازقین »



نوشته شده در دوشنبه 7 مهر 1393 ساعت 11:50 ق.ظ توسط علیرضایی نظرات |